W Polsce, gdzie posiadanie własnej nieruchomości uchodzi za kulturowy ideał i cel większości obywateli, rynek wynajmu stanowi ważną alternatywę dla wielu osób, w tym około 13% Polaków korzystających z mieszkań na zasadzie najmu, według danych Eurostatu. Zanim jednak wprowadzisz się do wymarzonego lokum, musisz przygotować się na jeden z kluczowych elementów umowy najmu – kaucję. Jest to standardowa opłata, która budzi wiele pytań i wątpliwości wśród najemców, zwłaszcza w kontekście jej zwrotu po zakończeniu okresu najmu. Ile zazwyczaj wynosi i czy jest zwrotna? Kaucja w umowie najmu mieszkania to zabezpieczenie dla właściciela na wypadek szkód lub zaległości, a jej zwrotność zależy od stanu, w jakim lokal zostanie oddany po zakończeniu najmu.
Co to jest kaucja za mieszkanie i dlaczego jest pobierana?
Kaucja za mieszkanie to określona suma pieniędzy, którą najemca wpłaca właścicielowi nieruchomości na początku trwania umowy najmu, stanowiąca rodzaj zabezpieczenia finansowego. Jej głównym celem jest ochrona interesów wynajmującego przed potencjalnymi roszczeniami, które mogą wyniknąć z nieopłaconych zobowiązań czynszowych lub wszelkich szkód wyrządzonych w lokalu przez lokatora. Jest to powszechna i akceptowana praktyka na polskim rynku wynajmu, mająca na celu minimalizację ryzyka finansowego dla właściciela. W praktyce rzadko spotyka się umowę najmu bez tego typu zabezpieczenia, co podkreśla jego znaczenie w relacjach między stronami. Kaucja stanowi więc formę gwarancji, że lokal zostanie zwrócony w należytym stanie, a wszystkie opłaty zostaną uregulowane.
Zabezpieczenie to obejmuje szeroki zakres potencjalnych problemów. Na przykład, jeśli wyposażenie mieszkania, takie jak meble czy sprzęt AGD, zostanie uszkodzone w sposób wykraczający poza normalne zużycie, właściciel ma prawo pokryć koszty naprawy lub wymiany właśnie z kaucji. Podobnie, jeśli najemca nie ureguluje zaległych opłat związanych z użytkowaniem lokalu, takich jak rachunki za energię elektryczną, wodę, ogrzewanie czy internet, kaucja może posłużyć do pokrycia tych należności. Daje to właścicielowi pewność, że nawet w przypadku problemów z uzyskaniem środków bezpośrednio od najemcy, dysponuje on rezerwą finansową. Właściciel mieszkania zabezpiecza się w ten sposób na wypadek, gdyby miał problem z odzyskaniem należnych mu środków lub pokryciem kosztów napraw po wynajmie.
Warto pamiętać, że umowa najmu precyzyjnie określa obowiązki obu stron – zarówno wynajmującego, jak i najemcy. Wśród kluczowych powinności najemcy znajduje się utrzymanie lokalu we właściwym stanie technicznym i estetycznym, zgodnym z tym, co zostało ustalone na początku najmu. Kaucja jest bezpośrednio związana z tym obowiązkiem, ponieważ z jej środków właściciel może pokryć koszty usterek lub zaniedbań, które wykraczają poza standardowe zużycie. Chociaż wyrządzenie drobnych szkód może przydarzyć się każdemu, to jednak poważniejsze uszkodzenia, wynikające z zaniedbania, mogą skutkować potrąceniami z kaucji. Dobrą praktyką jest również rozważenie zakupu ubezpieczenia OC najemcy, które może pokryć przypadkowo wyrządzone przez Ciebie szkody, chroniąc Twoją kaucję.
Jaka jest podstawa prawna regulująca kwestię kaucji w Polsce?
Podstawą prawną, która kompleksowo reguluje kwestie związane z kaucją w umowach najmu na terenie Polski, jest Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminnym i o zmianie Kodeksu cywilnego, uchwalona 21 czerwca 2001 roku. To właśnie ten akt prawny określa zarówno możliwość pobierania kaucji, jak i maksymalną jej wysokość oraz warunki jej zwrotu. Znajomość tych przepisów jest kluczowa dla obu stron umowy najmu, ponieważ zapewnia jasne ramy prawne i chroni przed nieuczciwymi praktykami. Ustawa ta stanowi fundament dla wszystkich transakcji dotyczących najmu nieruchomości mieszkalnych, zapewniając lokatorom podstawowe prawa i obowiązki.
Z przepisów wspomnianej ustawy jasno wynika, że kaucja w umowie najmu nie jest obligatoryjnym elementem – jej pobranie jest jedynie możliwością, a nie bezwzględnym obowiązkiem właściciela. Mimo to, w praktyce rynkowej, opłata ta stała się niemalże standardem i stanowi kluczowe zabezpieczenie dla wynajmujących. Trudno jest obecnie znaleźć mieszkanie na wynajem, zwłaszcza w większych miastach, gdzie właściciel zrezygnowałby z pobrania kaucji zwrotnej. Jest to na tyle ugruntowana praktyka, że najemcy powinni zawsze uwzględniać ten koszt w swoim budżecie przed podjęciem decyzji o wynajmie. Zabezpieczenie to jest zbyt ważne dla właściciela, aby z niego rezygnować, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko.
Chociaż kaucja jest powszechna, ustawa precyzyjnie określa jej ramy, co zapobiega nadużyciom ze strony wynajmujących. Ograniczenia dotyczące wysokości kaucji oraz zasady jej zwrotu mają na celu ochronę najemców przed wygórowanymi żądaniami i nieuzasadnionymi potrąceniami. Dzięki temu, nawet jeśli kaucja jest niemalże obowiązkowym elementem umowy, jej warunki są regulowane prawnie, co zapewnia pewien poziom bezpieczeństwa dla lokatora. Zrozumienie tych regulacji pozwala najemcom na świadome zawieranie umów i, w razie potrzeby, dochodzenie swoich praw. Ustawa ta jest więc gwarantem sprawiedliwego traktowania w kwestii opłat zabezpieczających.
Ile zazwyczaj wynosi kaucja za wynajem mieszkania i od czego to zależy?
Wysokość kaucji za wynajem mieszkania nie jest ustalana arbitralnie przez właściciela, lecz podlega ścisłym regulacjom prawnym, wynikającym bezpośrednio z Ustawy o ochronie praw lokatorów. Przepisy te jasno określają maksymalne kwoty, jakie mogą być pobrane, w zależności od rodzaju zawieranej umowy najmu. Jest to kluczowe dla najemców, ponieważ pozwala ocenić, czy żądana kwota jest zgodna z prawem. Wartość kaucji jest ściśle powiązana z miesięcznym czynszem najmu, co stanowi sprawiedliwy punkt odniesienia dla obu stron. Zrozumienie tych limitów jest niezbędne do prawidłowej oceny oferty wynajmu.
| Typ Umowy Najmu | Maksymalna Wysokość Kaucji (wg. ustawy) | Typowy Przedział Kaucji w Praktyce |
|---|---|---|
| Najem Zwykły (na czas nieokreślony) | Do dwunastokrotności miesięcznego czynszu | Jednokrotność czynszu (rzadziej dwukrotność) |
| Najem Okazjonalny | Do sześciokrotności miesięcznego czynszu | Jednokrotność czynszu (często dwukrotność) |
| Najem Instytucjonalny | Do sześciokrotności miesięcznego czynszu | Jednokrotność czynszu (często dwukrotność) |
Mimo że przepisy dopuszczają pobieranie kaucji w wysokości nawet dwunastokrotności miesięcznego czynszu w przypadku zwykłej umowy najmu, w praktyce właściciele nieruchomości niezwykle rzadko korzystają z tej maksymalnej możliwości. Tak wysokie kwoty mogłyby skutecznie odstraszać potencjalnych najemców, czyniąc ofertę nieatrakcyjną na konkurencyjnym rynku. Zazwyczaj kaucja za wynajem standardowego mieszkania, domu czy pokoju wynosi równowartość jednego miesięcznego czynszu. Jednakże, decydując się na lokal o podwyższonym standardzie lub w pełni wyposażony, możesz spodziewać się, że właściciel zażąda kaucji w wysokości dwu- lub nawet trzykrotności miesięcznego czynszu, co jest nadal znacznie poniżej ustawowych limitów.
Co mówi ustawa o ochronie praw lokatorów o wysokości i warunkach kaucji?
Jak już podkreślano, zasady dotyczące kaucji zwrotnej są szczegółowo określone w przepisach polskiego prawa, a konkretnie w Ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminnym i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zapoznanie się z treścią tego aktu prawnego jest niezwykle istotne dla każdego najemcy, ponieważ pozwala zrozumieć swoje prawa i obowiązki. Dzięki temu, w sytuacji, gdy właściciel lokalu zażąda zbyt wysokiej opłaty lub warunki zwrotu kaucji będą budzić wątpliwości, najemca może odwołać się do obowiązujących przepisów. Ustawa ta jest podstawowym źródłem informacji o kaucji.
Ustawa precyzyjnie określa maksymalną wysokość kaucji dla różnych typów umów najmu, co jest kluczowym zabezpieczeniem dla lokatorów. Artykuł 6 ust. 1 stanowi, że zawarcie umowy najmu może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji, która ma zabezpieczyć pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, przy czym kaucja ta nie może przekraczać dwunastokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu. Natomiast w przypadku najmu okazjonalnego (Art. 19a ust. 4) oraz najmu instytucjonalnego (Art. 19f ust. 4 i 5), kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu. Te precyzyjne zapisy mają na celu ochronę najemców przed nieuzasadnionymi żądaniami finansowymi ze strony wynajmujących.
Powyższe regulacje prawne są niezwykle ważne, ponieważ stanowią barierę przed wygórowanymi żądaniami finansowymi, które mogłyby utrudniać dostęp do mieszkań na wynajem. Dzięki nim, najemca ma pewność, że kwota kaucji jest ograniczona prawnie, co pozwala na realistyczne planowanie budżetu. W przypadku, gdy właściciel zażąda kwoty przekraczającej ustawowe limity, najemca ma pełne prawo zakwestionować takie żądanie i powołać się na obowiązujące przepisy. Jest to istotny element w budowaniu sprawiedliwych i transparentnych relacji najmu, zapewniający równowagę między interesami obu stron. Świadomość tych przepisów jest zatem fundamentem bezpiecznego najmu.
Kiedy następuje zwrot kaucji za wynajem mieszkania i czy kaucja może być ostatnim czynszem?
Kwestia terminu zwrotu kaucji jest równie precyzyjnie uregulowana w Ustawie o ochronie praw lokatorów. Zgodnie z jej zapisami, kaucja powinna zostać zwrócona najemcy w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, czyli faktycznego wyprowadzenia się i przekazania kluczy, a nie od dnia wygaśnięcia umowy najmu. To rozróżnienie jest istotne, ponieważ data zakończenia umowy nie zawsze pokrywa się z datą faktycznego opuszczenia nieruchomości. Jeśli z różnych względów najemca nie zdoła opróżnić lokalu w ustalonym terminie, może to wpłynąć na opóźnienie w zwrocie środków, ponieważ 30-dniowy termin biegnie od momentu fizycznego przekazania mieszkania. Warto więc zadbać o punktualność.
Często zdarza się, że w praktyce najemcy i właściciele ustalają, że kaucja jest traktowana jako opłata za ostatni miesiąc najmu. W takim przypadku najemca nie uiszcza standardowej opłaty czynszowej w ostatnim miesiącu trwania umowy, lecz jednocześnie nie otrzymuje zwrotu kaucji w formie gotówki. Jest to jednak rozwiązanie, które wymaga wyraźnego i obopólnego porozumienia stron, najlepiej w formie pisemnego aneksu do umowy najmu lub stosownego zapisu w protokole zdawczo-odbiorczym. Bez takiego uzgodnienia właściciel ma obowiązek zwrócić kaucję w terminie, a najemca uregulować czynsz za ostatni miesiąc.
Jeśli najemca i właściciel zdecydują się na takie rozwiązanie, należy pamiętać o jego konsekwencjach finansowych. W sytuacji, gdy kaucja jest wyższa niż miesięczny czynsz, właściciel powinien zwrócić najemcy jedynie różnicę pomiędzy kwotą kaucji a wysokością ostatniego czynszu. Jest to wygodne dla obu stron, ponieważ upraszcza rozliczenia i eliminuje potrzebę dodatkowych przelewów. Ważne jest jednak, aby wszelkie ustalenia dotyczące traktowania kaucji jako ostatniego czynszu były jasne i spisane, aby uniknąć późniejszych sporów i nieporozumień. Transparentność w tej kwestii jest kluczem do bezproblemowego zakończenia najmu.
Czy kaucja zostanie zwrócona w całości i co oznacza „normalne zużycie lokalu”?
Kaucja zostanie zwrócona w całości pod jednym, kluczowym warunkiem: mieszkanie oraz jego wyposażenie muszą zostać oddane właścicielowi w stanie niepogorszonym w stosunku do dnia podpisania umowy najmu. Stan ten powinien być szczegółowo udokumentowany w protokole zdawczo-odbiorczym sporządzonym na początku najmu. Wynajmujący nie może jednak potrącić z kaucji kosztów remontu wynikających z normalnego zużycia lokalu, które jest naturalną konsekwencją jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. W takim przypadku, po zakończeniu umowy, pełna kwota kaucji powinna trafić z powrotem do najemcy, bez żadnych potrąceń za codzienne, zwykłe użytkowanie.
Definicja „normalnego zużycia lokalu” nie jest jednoznacznie określona w przepisach, co niekiedy prowadzi do sporów między najemcami a właścicielami. W takich sytuacjach należy odwołać się do zdrowego rozsądku oraz ogólnie przyjętych dobrych obyczajów i praktyk rynkowych. Generalnie, lokator nie ponosi odpowiedzialności finansowej za drobne, nieuniknione zmiany, które pojawiają się w wyniku regularnego zamieszkiwania. To rozróżnienie jest kluczowe dla uczciwego rozliczenia kaucji i zapobiegania nieuzasadnionym roszczeniom ze strony wynajmującego. Zrozumienie, co wchodzi w zakres normalnego zużycia, jest niezbędne dla każdego najemcy, aby skutecznie bronić swoich praw.
Poniżej przedstawiono przykłady elementów, które są zazwyczaj uznawane za normalne zużycie lokalu i za które właściciel nie powinien potrącać kosztów z kaucji:
- Ściany: pojedyncze, niewielkie otwory po obrazach lub lekkich półkach, wyblakła farba w miejscach nasłonecznionych, drobne otarcia wynikające z codziennego użytkowania.
- Podłogi: niewielkie zarysowania paneli lub parkietu powstałe w wyniku przesuwania mebli, naturalne przetarcia wykładziny w miejscach o dużym natężeniu ruchu, zmatowienie powierzchni.
- Łazienka: naturalne zżółknięcia silikonu lub fug, wyrobione uszczelki w kranach, pojedyncze otwory po wieszakach na ręczniki, drobne osady kamienia mimo regularnego czyszczenia.
- Kuchnia: lekkie przetarcia na blacie roboczym wynikające z codziennego użytkowania, naturalne pożółknięcia mebli lub fug od gotowania, zużycie uszczelek w lodówce.
- Drzwi i okna: drobne rysy na framugach, lekkie skrzypienie zawiasów, zużycie klamek wynikające z częstego otwierania i zamykania.
Jak odzyskać kaucję za mieszkanie w razie problemów z jej zwrotem?
Podstawą do skutecznego odzyskania kaucji w przypadku problemów jest skrupulatne zadbanie o dokumentację od samego początku najmu. Kluczowe elementy to pisemna umowa najmu, która jasno określa warunki, wysokość kaucji i zasady jej zwrotu, a także potwierdzenia każdej z wpłat dokonanych na rzecz właściciela. Niezwykle istotne jest również sporządzenie i podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego zarówno przy rozpoczęciu, jak i zakończeniu najmu. Dokument ten, często uzupełniony o zdjęcia lub filmy, szczegółowo opisuje stan mieszkania i jego wyposażenia. Bez tych dokumentów próba odzyskania pieniędzy w przypadku sporu będzie znacznie utrudniona i może zakończyć się niepowodzeniem.
Jeśli wynajmujący odmawia zwrotu kaucji lub chce dokonać nieuzasadnionych potrąceń, pierwszym krokiem powinno być skierowanie do niego formalnego wezwania do zwrotu kaucji. Wezwanie to powinno mieć formę pisemną i zawierać wszystkie niezbędne informacje. Musi w nim znaleźć się precyzyjna wysokość żądanej kwoty, jasny termin zapłaty (na przykład 7 lub 14 dni od daty otrzymania wezwania) oraz numer rachunku bankowego, na który właściciel ma dokonać zwrotu środków. Jeśli lokalem opiekuje się zarządca nieruchomości, wezwanie powinno trafić właśnie do niego, jako do osoby odpowiedzialnej za rozliczenia. Warto pamiętać, aby zachować kopię wysłanego pisma.
Aby mieć pewność, że wezwanie do zwrotu kaucji dotarło do adresata i w jakiej dacie, należy wysłać je listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Jest to dowód na to, że podjęto próbę polubownego rozwiązania sporu przed ewentualnym wkroczeniem na drogę sądową. Wiele sporów o kaucję udaje się rozwiązać na tym etapie, gdy właściciel zorientuje się, że najemca jest świadomy swoich praw i jest gotów ich dochodzić. Formalne wezwanie, poparte odpowiednią dokumentacją, często wystarcza, aby skłonić wynajmującego do uregulowania należności i uniknięcia dalszych komplikacji prawnych.
Kiedy należy rozważyć pozew o zwrot kaucji i jakie są tego konsekwencje?
Jeśli wysłane wezwanie do zwrotu kaucji nie przyniesie oczekiwanego skutku, a właściciel nadal odmawia uregulowania należności, niestety konieczne może okazać się skierowanie sprawy na drogę sądową i wniesienie pozwu o zapłatę. Należy jednak pamiętać, że jest to ostateczność, ponieważ proces sądowy wiąże się z dodatkowymi kosztami (opłaty sądowe, ewentualne wynagrodzenie dla prawnika) oraz może trwać stosunkowo długo. Decyzję o złożeniu pozwu należy podjąć jedynie wtedy, gdy przysługuje Ci ewidentny i dobrze udokumentowany zwrot kaucji za mieszkanie. W przeciwnym wypadku, w przypadku przegranej, możesz ponieść niemałe koszty związane z całym procesem sądowym, co jest istotnym ryzykiem.
Pozew o zwrot kaucji musi zawierać szereg kluczowych informacji i załączników, aby sąd mógł prawidłowo rozpatrzyć sprawę. W dokumencie tym należy przedstawić swoje dane osobowe, adres lokalu, którego dotyczy kaucja, pełne dane wynajmującego (pozwanego), a także szczegółowy opis zawartej umowy najmu. Niezbędne jest dołączenie kopii podpisanej przez obie strony umowy najmu, protokołu zdawczo-odbiorczego (zarówno z początku, jak i końca najmu), potwierdzeń wysokości i daty wpłaconej kaucji oraz określenie okresu najmu. Kompletna i rzetelna dokumentacja jest fundamentem silnego pozwu i zwiększa szanse na pomyślne rozstrzygnięcie sprawy na Twoją korzyść.
Warto rozważyć zgłoszenie pozwu w e-sądzie, czyli w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Jest to rozwiązanie, które często pozwala załatwić sprawę wygodniej, szybciej i przy niższych kosztach, ponieważ większość formalności można załatwić online. Pamiętaj, że kaucja podlega zwrotowi i jeśli zdajesz mieszkanie w stanie niepogorszonym (z uwzględnieniem normalnego zużycia), nie daj się zbyć właścicielowi i walcz o swoje pieniądze. Często w takich sytuacjach wystarczy nawet samo pismo od prawnika, który potwierdzi, że nie ma podstaw do zatrzymania tych środków, aby właściciel zdecydował się na polubowne rozwiązanie i zwrot należności, unikając postępowania sądowego.
Dodatkowe aspekty i często pomijane kwestie dotyczące kaucji za mieszkanie.
Poza podstawowymi zasadami regulującymi kaucję, istnieje szereg dodatkowych aspektów, które mogą znacząco wpłynąć na proces jej zwrotu i ogólną satysfakcję z najmu. Jednym z kluczowych elementów jest dokładne udokumentowanie stanu mieszkania przed wprowadzeniem się. Zawsze zaleca się wykonanie szczegółowych zdjęć lub nagrań wideo każdego pomieszczenia, z uwzględnieniem wszelkich istniejących usterek, zarysowań czy śladów zużycia. Ta wizualna dokumentacja, uzupełniająca protokół zdawczo-odbiorczy, stanowi niepodważalny dowód w przypadku, gdy właściciel będzie próbował zakwestionować stan lokalu po Twojej wyprowadzce. Jest to Twoje najlepsze zabezpieczenie.
W trakcie trwania umowy najmu, niezwykle ważne jest proaktywne komunikowanie się z właścicielem w przypadku pojawienia się jakichkolwiek problemów technicznych, usterek czy konieczności wykonania napraw. Zgłaszanie takich kwestii na bieżąco, najlepiej w formie pisemnej (np. e-mailowo), z dokumentacją fotograficzną, może zapobiec późniejszym nieporozumieniom. Jeżeli właściciel zaniedbuje swoje obowiązki związane z utrzymaniem lokalu w odpowiednim stanie, udokumentowane zgłoszenia będą dowodem na to, że pogorszenie stanu mieszkania nie wynika z Twojej winy, a z zaniedbań wynajmującego. Taka transparentność buduje zaufanie i ułatwia późniejsze rozliczenia.
Warto również rozważyć wykupienie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej najemcy (OC najemcy). Jest to polisa, która pokrywa koszty szkód materialnych wyrządzonych przez najemcę w wynajmowanym lokalu osobom trzecim lub właścicielowi. W przypadku przypadkowego uszkodzenia mienia, na przykład zalania sąsiada, zniszczenia sprzętu AGD czy wybicia okna, ubezpieczyciel może pokryć koszty naprawy, co ochroni Twoją kaucję przed potrąceniem. Taka polisa, choć nie jest obowiązkowa, może zapewnić dodatkowy spokój ducha i finansowe bezpieczeństwo na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń. Ostatecznie, kluczem do bezproblemowego zwrotu kaucji jest szczegółowa dokumentacja, otwarta komunikacja i znajomość swoich praw.
Zrozumienie zasad dotyczących kaucji w umowie najmu jest fundamentalne dla każdego, kto decyduje się na wynajem mieszkania w Polsce. Wiedza o jej wysokości, terminach zwrotu oraz o tym, co stanowi normalne zużycie lokalu, pozwala na świadome zawieranie umów i skuteczne dochodzenie swoich praw. Odpowiednie przygotowanie dokumentacji i znajomość przepisów prawnych to klucz do bezproblemowego zakończenia najmu i pomyślnego odzyskania wpłaconych środków, co chroni zarówno najemcę, jak i wynajmującego.
FAQ
Ile zazwyczaj wynosi kaucja za wynajem mieszkania?
Zazwyczaj kaucja za wynajem mieszkania wynosi równowartość jednego miesięcznego czynszu, choć w przypadku lokali o podwyższonym standardzie lub w pełni wyposażonych, może sięgać dwu- lub nawet trzykrotności miesięcznej opłaty. Ustawa o ochronie praw lokatorów określa maksymalne limity, które wynoszą do dwunastokrotności czynszu dla najmu zwykłego i do sześciokrotności dla najmu okazjonalnego lub instytucjonalnego, jednak w praktyce rzadko stosuje się tak wysokie kwoty, aby nie odstraszać najemców.
Czy kaucja jest zawsze zwrotna po zakończeniu najmu?
Kaucja jest zwrotna, pod warunkiem że mieszkanie i jego wyposażenie zostaną zwrócone właścicielowi w stanie niepogorszonym w stosunku do stanu z dnia podpisania umowy, z wyłączeniem normalnego zużycia wynikającego z prawidłowego użytkowania lokalu. Jeśli najemca dokonał trwałych uszkodzeń lub ma zaległości w opłatach, właściciel ma prawo potrącić odpowiednie kwoty z kaucji, a resztę zwrócić w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu.
Co zrobić, gdy właściciel nie chce zwrócić kaucji za mieszkanie?
W przypadku, gdy właściciel odmawia zwrotu kaucji, pierwszym krokiem powinno być wysłanie do niego pisemnego wezwania do zapłaty listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, określając w nim żądaną kwotę, termin zwrotu oraz numer rachunku bankowego. Jeśli to nie przyniesie efektu, a roszczenie jest dobrze udokumentowane (umowa, protokoły zdawczo-odbiorcze, potwierdzenia wpłat), pozostaje skierowanie sprawy na drogę sądową, składając pozew o zapłatę, np. w e-sądzie.
Czego właściciel nie może potrącić z kaucji za mieszkanie?
Właściciel nie może potrącić z kaucji kosztów remontu lub napraw wynikających z normalnego zużycia lokalu. Do normalnego zużycia zalicza się m.in. drobne otarcia ścian, wyblaknięcia farby, niewielkie zarysowania podłóg wynikające z codziennego użytkowania, naturalne zużycie uszczelek czy fug, czy też pojedyncze otwory po obrazach. Potrącenia są dopuszczalne jedynie w przypadku faktycznych uszkodzeń, które wykraczają poza standardowe użytkowanie i nie wynikają z naturalnego starzenia się nieruchomości.
